...Host Family สารพันปัญหา....

posted on 24 Jan 2009 13:18 by xincere  in Minnesota

              ตอนแรกจะรวมเป็น Entry เดียวกับอันก่อนไปเลย แต่คิดไปคิดมาแล้วเปลี่ยนใจ - -"

ดังนั้น เชิญอ่านต่อได้แลยครับ

 

              จากนั้นทางโครงการก็เริ่มหาHost Family หรือ ครอบครัวอุปถัมภ์ ให้กับนักเรียนทุกๆคน ซึ่งทางโครงการได้บอกมาเป็นล้านๆครั้งว่า การหาHost Familyนั้น ยากมากๆสำหรับนักเรียนที่ไป อเมริกา บลาๆๆๆๆๆอืม... ก็เข้าใจกันไปทีนี้ก็ต้องวัดดวงกันไป ว่าใครจะได้เร็ว ช้า หรือว่าไม่ได้เลย

              แต่ทำไมน้าา เราต้องเป็นคนโชคร้ายด้วย คือว่า แรกเริ่มนั้น ถูกจัดตารางเดินทางในวันที่ 31 กรกฎาคม 2008 (โอ้วว รอบแรกเลยเว้ย) ซึ่งทางโครงการPost Profileเราไว้ที่ Alaska (Oh My!) ซี่งก็รอไปรอมา รอแล้วรออีก จนจวนเจียนจะวันเดินทาง ปรากฏว่านร.ทุกคนที่ถูก Post อยู่ที่Alaska ยังไม่มีใครได้ Familyซักคน เลยหมุนไป หมุนมา สลับไป สลับมา จนกระทั่ง ทุกคนได้หมด .... ยกเว้นเราคนเดียว เห้อออ... ตอนนั้นก็อกหักกันไป ตอนนั้นเค้าส่งProfile ไปให้ครอบครัวหนึ่งที่ Minnesota ดู แต่เค้าบอกว่า อยากได้ผู้หญิงซะงั้น.. แถมบอกว่า เมียเค้าท้องด้วย เง้อ.... สรุปว่ามีเพื่อนร่วมชะตากรรมมา3คน ที่ถูกเลื่อน

              ลุ้นถัดไปคือ รอบ 13คนสุดท้าย เอ๊ย รอบ 13 สิงหาคม 2008 ตั้งหน้าตั้งตารอเช่นเคยรอไปรอมา เง้อ ไม่มีทั้ง Family และ ตั๋วเครื่องบิน  เลยต้องรอลุ้นที่3 คือ 26 สิงหาคม 2008 ระหว่างนั้นก็โทรจิก ราวกับว่า กลัวแฟนนอกใจอย่างนั้นเลย โทรไปโทรมา ลุ้นไปลุ้นมา ปรากฎว่ามี Family สนใจที่จะรับ อยู่ Mississippi สุดท้ายก็โล่งง... จะได้ออกจากประเทศซักที.. (ถ้าจำไม่ผิดตอนนั้นกลุ่มเสื้อเหลืองอาละวาดอยู่ ทำให้เบื่อประเทศไทยเพิ่มขึ้น ล้านเท่า) แต่มันยังไม่จบแค่นั้นน่ะสิ ถึงวันที่ 26 แล้ว โครงการบอกว่า เอกสารเซ็นไม่เสร็จอะไรประมาณนี้ เพราะตรงกับช่วง เสาร์-อาทิตย์ แล้วบ้านนั้นก็ไม่มีเครื่อง Fax ด้วย สรุปว่า ได้อยู่กับแม่นานขึ้นอีก(คิดในแง่ดี)

              เลยต้องลุ้นต่อไป ลุ้นที่4 นั่นคือ 4 กันยายน 2008 ซึ่งเป็นลุ้นสุดท้ายแล้ว ถ้าลุ้นนี้ไม่ผ่าน ก็หมดหวัง.. ระหว่างนั้นก็โทรจิกเหมือนเดิม "เมื่อไหร่จะส่งข้อมูล family มา(วะ)" ประมาณนี้.... จิกไปเรื่อยๆนั่นแหละ จนยิ่งใกล้วันเข้าเท่าไหร่ ก็ยิ่งเงียบ (เง้อออ)  จนวันนั้นมาถึง 4 กันยายน 

                                 ตอนเช้า...................... เงียบ

                                 ตอนสาย......................ยังเงียบอยู่

                                 กินข้าวกลางวันแล้วนะ...........................ยังไม่มีอะไรคืบหน้า

                                เที่ยง เกือบเที่ยง.....................ได้ข่าวมาแล้วว!

               สุดท้าย รับแจ้งมาว่าได้ Family ที่ Minnesota เนื่องจากคุณSarah ที่อยู่ Mississippi นั้น มีปัญหครอบครัว Family Conflict 

               เบื้องลึก เบื้องหลัง: เราเป็นคนสุดท้ายที่ได้familyในประเทศไทย และรองสุดท้ายของโลก ผอ.โครงการบอกมาว่า ตอนที่ได้ข่าวว่าคุณSarah (แต่ไม่ใช่Palin) รับไม่ได้นั้น เกิดอาการอึ้งกิมกี่ ถึงขนาดส่งเมลล์เปล่ากลับไป - -"

 

 


 

 เอาเป็นว่า ขอจบเพียงเท่านี้ก่อน เพราะง่วงมากๆแล้ว การบ้านก็ยังไม่ได้ทำ - -"

ปล. อย่างนี้เค้าเรียกว่า "คืบหน้า" มั๊ย อาร์ท

ปล2. ภาพที่เห็นคือ ภาพสนามบิน นาริตะ, โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

ปล3. ไม่มีPhotoshop แต่งรูปได้ขนาดนี้ก็เก่งแล้ว

             

...ปฐมบท...

posted on 24 Jan 2009 12:00 by xincere  in Minnesota

 

 อืมม...เข้าใจ...จะว่าชื่อเห่ยใช่มะ

อะไม่เป็นไร น้อมรับครับผม จะพยายามคิดชื่อให้มันดีกว่านี้ละกันคราวหน้า

 ----------------------------------------------

 ก่อนที่จะเริ่มเล่าเรื่องชีวิตนักเรียนแลกเปลี่ยน ขอชี้แจงอะไรเล็กน้อยนะครับ

แรกเริ่มเดิมทีบล็อคนี้เกิดขึ้นมาได้เพราะว่า ความอยากของผู้เขียนนั่นเอง(เออ รู้โว้ยย..) 

อีกอย่างคือ จะเขียนแข่งกับเพื่อน(?) ที่เราเก็บไว้ในFavoriteนั่นแหละครับ

ถ้าใครว่างๆก็ลองไปอ่านดูได้ครับ รายนั้นเค้าประสบการณ์าส่งตรงจากญี่ปุ่น (ปล. เค้าให้มาร้อยนึงค่าโฆษณา)

เรื่องที่จะได้อ่านต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง (รึเปล่า?) นะครับ อาจมีภาษาที่ไม่สุภาพบ้าง

เนื่องมาจากอารมณ์พาไปในบางครั้ง ก็ต้องขออภัยในที่นี้ด้วยนะครับ บางทีอาจผิดจรรยาบรรณนร.แลกเปลี่ยนไปบ้าง

ก็ต้องขออภัยด้วยเช่นกัน

(เริ่มได้แล้ว ตกลงเอ็งจะเล่าเรื่องเอ็ง หรือเขียนการเมืองกันแน่วะ) 

 งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ

-----------------------------------

 เอาเป็นว่า ตัวเรานั้นคิดอยู่นานว่าจะเล่าจากไหนก่อนดี ส่วนเนื้อเรื่องนั้นไม่ได้คิดเลย คือกะจะปล่อยให้มันflowไปตามอารมณ์ สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าจะเริ่มตั้งแต่ต้นเลยละกัน

      

             แรกเริ่มเดิมที ตัวเรานั้น ก็เป็นนักเรียนต๊อกต๋อย ณ โรงเรียนรัฐบาลชื่อดัง(?) แห่งนึงโดยที่เราก็มีฝันที่อยากจะเรียนต่อต่างประเทศ หรือฝันอะไรซักอย่างนี่แหละ เลยตัดสินใจที่จะสมัครเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยน ซึ่งมันก็เป็นโครงการที่ไม่มีชื่อเสียงอะไรมากมายก่ายกองอลังการงานสร้าง ซึ่งขอสงวนชื่อไว้นิดนึงละกัน ไปนั่งคิดก่อน แล้วจะมาบอก

             ตัดสินใจอยู่พักใหญ่ๆว่าจะสมัครไปประเทศไหนดี... เพราะอยากได้ภาษาที่สาม แต่ภาษาที่สองเรายังไปไม่รอดเลย...ครั้นจะไปจีน เพราะรู้จีนอยู่บ้าง(ในที่นี่แปลว่าน้อยมาก) หม่อมแม่ก็บอกว่า แพงเนอะ ถ้าเทียบกับออกตังค์เอง เลยสรุปว่า สมัครไปประเทศแห่งอิสรภาพ ประเทศแห่ง เจ้าแม่ถือไอติม United States of America

              ไปตอนที่สอบน่ะ ไม่ยากเท่าไหร่หรอก สอบไป ขำไป สุดท้ายก็ผ่านมาได้....

              และแล้ว ก็ต้องเกิดการตัดสินใจครั้งที่2 นั่นคือ จะไปดีมั๊ย?? ตอนแรกก็ตกลงกับหม่อมแม่ว่า รอปีหน้าแล้วกัน ต้องเก็บเงินก่อน(..เอิ๊ก) แต่แล้วไม่รู้ว่าอะไรมาดลบันดาล จู่ๆก็มีผู้เสนอตัวเป็นสปอนเซอร์ให้ นั่นคือเหล่าญาติๆที่แสนดีนั่นเอง (กราบงามๆ มา ณ ที่นี้ด้วย)

              จากนั้นก็ต้องเข้าค่ายOrientation อะไรไปตามเรื่องของโครงการที่requireให้ไปอะนะ ได้เรียนรู้อะไรมากมาย แต่จะขอข้าม เนื่องจากนึกไม่ค่อยออก และ อาจจะน่าเบื่อมาาาก (อย่างกะที่แกเล่ามาเนี่ย ไม่น่าเบื่อเลยเนอะ)

              เอาเป็นว่าช่วงนี้ยังไม่มีอะไรตื่นเต้นมากดังนั้นอย่าเพิ่งหลับนะครับ...

สัญญาว่า ฉบับหน้า สนุก ตื่นเต้น เร้าใจ กว่านี้แน่นอนครับ

 

 

ยินดีต้อนรับทุกท่าน

posted on 14 Jan 2009 05:17 by xincere  in Minnesota

 

ยินดีต้อนรับเค้าสู่บล็อคนะครับ

พอดีว่าเป็นมือใหม่ลายๆ(ทุกๆ)อย่างยังไม่ลงตัว

 

 บล็อคนี้เราก็คงเก็บไว้บ่นๆๆๆๆ

เรื่องต่างๆมากมายที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา

ในที่ๆหนึ่ง

ประเทศๆหนึ่ง ที่มีชื่อเรียกว่า

The United States of America....

ชีวิตในรัฐหนึ่ง

ที่ได้ชื่อว่า

The Land of 10,000 Lakes

เหนือสุดแดนมะกัน..

รัฐที่ขึ้นชื่อว่า

หนาวที่สุดใน US Continental...

รัฐที่มีชื่อเรียกน่ารักว่า

Minnesota!

 

ความพยายามอย่างแรกของผู้เขียนคือ

เอาชีวิตให้รอด แล้วก็ เอาบล็อคให้รอดนั่นเอง

 

เนื่องด้วยต้องมีอารมณ์อย่างมากถึงจะเขียนอะไรยาวๆได้

ไม่งั้นคนอ่านมีหลับ หน้าคอมฯแน่ๆ

 

จะพยายามต่อไป แม้ไม่มีใครจะอ่าน...

เจอกันคราวหน้าครับ

 

  

โชคดีครับทุกท่าน